خواهران حریری

 

 

 

خواهران حریری

  شرکت Hariri & Hariri در سال 1986 به وسیله گیسو و مژگان حریری تاسیس شد. این دو خواهر و شریک، همکاریشان را در عرصه معماری، خیلی زود و زمانیکه هنوز دانشجو بودند با کار بر روی مسابقات مختلف و مباحث تئوری آغاز نمودند.

 کاربرد خلاقانه و نوآورانه مصالح، درک روشن از نور و فضا، رویکردی مداوم و پایدار در تمامی پروژه‌هایشان بوده است. در کارهای آنها، حقیقت شاعرانه شرقی و فرهنگ ایرانی به صورتی کلی نگرانه به زندگی و بخصوص به معماری بوده است، انعکاس یافته و نتیجه آن هم فضاهای جالبی می‌باشد که با استفاده متضاد از مصالح، خلق شده‌اند.

آنها در کنار طراحی معماری، به طراحی مبلمان به عنوان محصول جانبی فضاهایی که خلق کرده‌اند نیز می‌پردازند. خواهران حریری در مسابقات زیادی شرکت کرده و جوایز بسیاری دریافت نموده‌‌اند و آثارشان در نشریات مختلف به چاپ رسیده‌ است:

  • برنده جایزه کنگره معماران جوان در سال 1990.
  • برنده مسابقه 40under40، یکی از گروه‌های دعوت شده برای شرکت در جشنواره خانه‌سازی شهری در هلند.Architectural Record کار آنها را در مسابقه «آینده دارد می‌آید»، در دسامبر 1999، به عنوان یکی از دیدگاه‌های استثنایی برای هزاره جدید، در نمایشگاهی که در گالری مکس پروتچ نیویورک برپا کرده بود، به نمایش گذاشت.
  • بلوک دیجیتالی حریری‌وحریری در مسابقه ساعتچی و ساعتچی که با عنوان «جایزه سال 2000 نوآوری در ارتباط» برگزار شد، در جمع کارهای انتخاب شده برای مرحله پایانی قرار گرفت.
  • آنها در کتاب خود با عنوان WORK IN PROGRESS تجربیاتشان را در زمینه موارد مهمی که طراحی و تمرین معماران را تحت تاثیر قرار می‌دهد، بیان کرده‌اند.

    گیسو حریری در سال 1956 در ایران متولد شد. لیسانس معماری را از دانشگاه کرنل در سال 1980 دریافت نمود. همزمان با تحصیل در دانشگاه، در برنامه‌ای مطالعاتی در زمینه معماری هلند و خانه‌سازی مدرن به همراه پروفسور گریگوری لسنیکوفسکی شرکت جست. پروژه‌های دانشجویی‌ او در گالری فیلیپه بونافونت در سان‌فرانسیسکو به نمایش درآمدند و در مجله معماری دانشگاه کرنل نیز به چاپ رسیدند. زمانیکه در سان‌فرانسیسکو بود با دفتر جنینگز و شتوت همکاری داشت، در نیویورک هم به عنوان معمار طراح در دفتر مشاورین پل‌سیگل مشغول به کار بود.

    از سال 1987، گیسو زمانی را نیز به تدریس اختصاص داده است تا بر اهمیت دوره آکادمیک و فلسفی ضمن تجربه حرفه‌ای تاکید نماید. او به عنوان استادیار رشته معماری در دانشگاه کلمبیا و منتقد در دانشگاه‌های کرنل، مک‌گیل و مدرسه طراحی پارسونز به تدریس و سخنرانی پرداخته است. چندین انستیتوی معتبر و انتشارات سرشناس به دنبال گیسو بوده‌اند تا از وی در هیات داوری اعطای جوایز سالانه خویش استفاده نمایند:

  • جوایز طراحی انجمن معماران آمریکا 
  • جوایز طراحی سالانه I.D 

   مژگان حریری در سال 1958 در ایران متولد شد. لیسانس معماری خود را در سال 1981 از دانشگاه کرنل دریافت نمود. او نیز همانند خواهرش، ضمن تحصیل، در برنامه مطالعاتی‌ای که در هلند انجام می‌گرفت شرکت داشت. در سال 1981، به واسطه دستاوردهای ارزشمندی که ضمن مطالعاتش برای دریافت فوق‌لیسانس داشت، موفق به دریافت جایزه الکساندر اشویلر شد. مژگان، طراحی شهری را با راهنمایی کالین راو ادامه داد و در سال 1983 فوق‌لیسانس معماری خود را با گرایش طراحی شهری از دانشگاه کرنل دریافت نمود. تا زمان تاسیس دفتر حریری ‌و ‌حریری در سال 1986، در شرکت جیمز‌استورات‌پلشک و شرکا در نیویورک مشغول به کار بود.

 

 

 خانه آبی واقع در ساحل میامی

    خانه آبی اسم یکی از پروژه های مسکونی خواهران حریری می باشد که در سال ۲۰۰۱ شروع به ساخت آن کردند. این پروژه به صورت مجموعه ای و کنار ساحل میامی آمریکا ساخته می شود.

سازه بنا به کمک دیواره های بتنی (قاب بتنی در ایران متداولتر است (تیر و ستون) ) طراحی و اجرا شده است که بتن باعث بالا بردن طول عمر بیشتر ساختمان در کنار ساحل و دریا می شود و استفاده از دیواره های بتنی هم باعث کم شدن ضخامت دیوار خواهد شد. (نسبت به تیر و ستون بتنی)

   خانه آبی از حرکت قایق‌ها و کشتی‌ها به دور جزیره آلیسون و راههای آبی ساحل میامی الهام گرفته شده است. بدنه اصلی خانه، شکل مجسمه‌ای را به خود می‌گیرد که از یک بلوک توپر تراشیده شده است. سقفهای فلزی قوسدار که در جهات مختلف انحنا دارند و این امکان را فراهم می‌آورند تا قسمت بالایی سیال بنظر برسد، به شکلی کاملا پویا، نور خورشید را منعکس می‌سازند.

 

Image and video hosting by TinyPic

موزه هنر کره ای.آمریکایی

 

    موضوع و هدف در اینجا طراحی مرکزی برای دعوت به سهیم شدن در غنای میراث فرهنگی کره و خلق مکانی جهت توقف یا استراحت و خلاصی از جهان اطراف بدون توجه به کشمکش‌های نژادی، و مکانی سرشار از بیداری و طلوع می‌باشد.

    برنامه شامل یک باغ، گالری‌های هنری، یک کتابخانه بزرگ، یک سالن اجرا، سالن سخنرانی، مدیریت، انبار و پارکینگ می‌باشد. در این طرح، تجربه کوما با یک باغ آغاز می‌شود، نقطه تمرکز و قلب پروژه. این باغ که همیشه در معرض دید بازدیدکننده می‌باشد، به عنوان سازماندهنده تمامی پروژه عمل می‌نماید.

     بخشهای مختلف برنامه که به شکل حجم‌هایی خالص و مشخص کار شده‌اند، به وسیله مدارهایی از بتن‌های قالبی مدور و پیوسته، به هم متصل گشته‌‌اند. سالن اجرا، به کوما روح می‌دمد، این حجم بزرگ سهمی شکل که از پایه‌ای چهار گوش بالا می‌آید، باعث ایجاد تعادل در بخش تهی پارک می‌شود. این تضاد و دوگانگی بین توده و تهی، نیروی پیشران پروژه می‌باشد. گوشه این مجموعه بطور متمایزی به واسطه یک دیوار حجاری شده یادبود که سنگ بنای پروژه می‌باشد مشخص گردیده است، اینجا جایی است که اسامی پایه‌گذاران و یا بانیان این مجموعه قرار خواهد گرفت. سرانجام، گالری حجاری شده اصلی که یک ساختار پل مانند است، به عنوان چراغ دریایی یا فانوس هدایت کننده نور در بالای باغ عمل می‌کند.

 

wilton-pool-house-5.jpg

wilton-pool-house-1.jpg

wilton-pool-house-3.jpg

 

wilton-pool-house-4.jpg

wilton-pool-house-2.jpg

wilton-pool-house-6.jpg

wilton-pool-house-7.jpg

wilton-pool-house-8.jpg

wilton-pool-house-9.jpg

wilton-pool-house-10.jpg

 

 

 

 

 

0400p style=img src=

مسیر سایت